Ura
Prof. Metin Izeti
Protestat në Shqipëri pasqyrojnë një përshkallëzim të ri të pakënaqësive qytetare dhe politike në vend. Përplasjet e ditëve të fundit në kryeqytet dhe qytete të tjera kanë nxjerrë në pah disa dimensione kryesore:
1. Përfshirja e studentëve dhe pakënaqësia sociale:
Dalja e studentëve dhe nxënësve në rrugë ka rritur masivitetin e protestave. Kjo tregon se përveç përplasjes klasike opozitë-qeveri, ekziston një pakënaqësi e akumuluar lidhur me kushtet e arsimit, koston e jetesës dhe perspektivën e të rinjve në vend.
2. Përshkallëzimi i dhunës dhe reagimi institucional:
Përdorimi i koktejleve molotov, përplasjet fizike, si dhe reagimi i policisë me gaz lotsjellës, autobotë me ujë dhe plumba gome kanë çuar në dhjetëra të lënduar nga të dyja palët. Ky nivel tensioni dëmton sigurinë publike dhe pamjen e institucioneve demokratike.
3. Rreziku i dezinformimit nga të dyja anët:
Lufta mediatike dhe e rrjeteve sociale po ndikon drejtpërdrejt në polarizimin e opinionit publik. Nga njëra anë, narrativa pushtetare shpesh përpiqet t’i reduktojë protestat vetëm në “akte huliganizmi” ose “përpjekje për destabilizim”, duke anashkaluar kauzat reale të qytetarëve. Nga ana tjetër, nga brenda protestave ose qarqeve të caktuara opozitare përhapen shpesh lajme të stermadhuara, shifra të ekzagjeruara apo imazhe jashtë kontekstit për të rritur zemërimin. Kjo mjegull propagandistike vështirëson njohjen e së vërtetës dhe e bën dialogun pothuajse të pamundur.
4. Mundësia e ndërhyrjes së shërbimeve të huaja:
Në periudha kaosi dhe destabilizimi politik, vendet e Ballkanit Perëndimor mbeten terren i favorshëm për përfshirjen e aktorëve ose shërbimeve të huaja jomiqësore. Këta aktorë shfrytëzojnë me lehtësi çarjet sociale dhe krizat e brendshme për të nxitur më tej radikalizimin e protestave, me synim zbehjen e orientimit euroatlantik të Shqipërisë dhe destabilizimin e rajonit.
5. Mungesa e hapësirës për dialog:
Ndërsa opozita dhe protestuesit kërkojnë dorëheqjen e qeverisë ose llogaridhënie për çështjet e korrupsionit, kryeministri Rama e ka bërë të qartë se nuk do të japë dorëheqjen. Kjo bllokadë politike krijon një rreth vicioz ku përplasja në rrugë zëvendëson debatin parlamentar dhe institucional.
6. Ndikimi në imazhin e vendit:
Përplasjet e dhunshme në rrugë ndikojnë negativisht si në imazhin e Shqipërisë jashtë vendit, ashtu edhe në klimën e investimeve dhe turizmit.
Propozim për vendosjen e dialogut
Për të ndërprerë rrethin vicioz të dhunës dhe për të rikthyer stabilitetin, procesi i dialogut duhet të ndërtohet mbi disa hapa konkretë:
1. Ndërmjetësimi nga faktori ndërkombëtar ose figura konsensuale:
Për shkak të mungesës totale të besimit dypalësh, dialogu nuk mund të nisë vetvetiu. Një tryezë e përbashkët e lehtësuar nga partnerët strategjikë (BE dhe SHBA) ose nga institucione të pavarura vendase do të shërbente si garant për palët.
2. Krijimi i një pakti për mosdhunë dhe transparencë:
Si parakusht, ekzekutivi duhet të garantojë hetim të pavarur për përdorimin e forcës nga policia, ndërsa opozita dhe organizatorët duhet të bëjnë thirrje të qartë për distancim nga veprimet e dhunshme dhe shkatërrimi i pronës.
3. Përfshirja e shoqërisë civile dhe perfaqesuesve te popullit:
Dialogu nuk duhet të mbetet vetëm një pazar politik mes krerëve të partive. Studentët, pedagogët dhe përfaqësuesit e shoqërisë civile duhet të jenë pjesë e tryezës për të adresuar kërkesat konkrete me natyrë ekonomike e arsimore.
4. Hapja e një kanali institucional në Kuvend:
Të gjitha pretendimet për korrupsionin, reformat ligjore apo garantimin e zgjedhjeve të lira duhet të përkthehen në komisione të posaçme parlamentare me pjesëmarrje të plotë dhe të drejtpërdrejtë.

