NJOFTIM ME RESPEKT PËR OPINIONIN PUBLIK DHE KOMUNITETIN BOTËROR BEKTASHIAN

Bektashizmi nuk është një projekt shtetëror, por është një rrugë besimi dhe urtësie e trashëguar nga Haxhi Bektash Veliu.
Këto ditë po ndjekim me vëmendje lajmet në shtypin ndërkombëtar se në Tiranë, kryeqytetin e Shqipërisë, mbi një sipërfaqe prej rreth 11 hektarësh do të themelohet një “Shtet Bektashi” sovran (ose “Vatikani Bektashi”).
Pretendohet se kjo strukturë politike do të ketë kufijtë, pasaportën, monedhën dhe përfaqësitë e veta diplomatike.
Përballë këtyre zhvillimeve, në përputhje me përgjegjësinë e postit të Dedebaballëkut, i cili është udhëheqja e vetme shpirtërore e Bektashinjve të Botës, është bërë e domosdoshme që të informojmë opinionin publik.
Bektashizmi nuk është shtet, lëvizje politike apo projekt kombëtar-politik. Bektashizmi është një rrugë e urtësisë, e cila e pranon Kur’anin si libër të shenjtë, Hazreti Muhamedin si Murshid dhe Hazreti Aliun si udhërrëfyes; e brumosur me filozofinë e Hynkar Haxhi Bektash Veliut dhe me rrënjë në tesavvufin islame.
Autoriteti shpirtëror i një rruge besimi nuk mund të krijohet apo të ndryshohet përmes shpalljes së sovranitetit politik, ndarjes së territorit ose lëshimit të pasaportave.
Qendra historike dhe shpirtërore e rrugës bektashiane është “Shtëpia e Pirit”, pra Teqja e Haxhi Bektash Veliut, e cila ndodhet në rrethin Haxhibektash të Nevshehirit dhe ku prehet Hynkar Haxhi Bektash Veliu.

MARKETING

Sipas traditave tona historike dhe së drejtës sonë të besimit, për shkak se gjuha e përbashkët e adhurimit të Bektashinjve është turqishtja, është e detyrueshme që murshidi që do të ulet në postin e Dedebabasë të jetë patjetër shtetas i Republikës së Turqisë dhe të banojë brenda kufijve të Turqisë.

Kjo qendër dhe ky post nuk mund të zhvendosen në një gjeografi tjetër përmes vendimeve politike tokësore; formacionet në Shqipëri ose në cilëndo pjesë tjetër të botës që e shpërfillin këtë rregull janë plotësisht të pavlefshme nga pikëpamja e së drejtës bektashiane.

Erkani bektashian ia ka nënshtruar kalimin e posteve parimit të këshillit dhe meritokracisë. Pas kalimit në Hakk të të ndjerit Doc. Dr. Bedri Noyan Dedebaba, në zgjedhjet legjitime të zhvilluara më 12 dhjetor 1997 në Izmir, ky i varfër (Ali Haydar Ercan) u zgjodh Dedebaba i Bektashinjve të Botës dhe Postnişini i Haxhi Bektash Veliut, me kushtin “kayd-ı hayat” (për gjithë jetën), duke vijuar linjën legjitime të postit të Dedebaballëkut.

Që nga ajo datë, kjo amanet shpirtëror është bartur pa ndërprerje në Turqi nga ana jonë.
Në këto rrethana, shpallja e vetes si udhëheqës global nga Edmond Brahimaj, i njohur në Shqipëri si “Baba Mondi”, është në kundërshtim me strukturën hierarkike të besimit tonë dhe, sipas erkanit tonë, është e pavlefshme, pasi atij nuk i është dhënë as autorizimi i Halifebabalëkut.
Për këtë arsye, një strukture sovrane që planifikohet të themelohet në Tiranë me vullnetin politik të cilitdo shtet nuk mund t’i lindë, me themelimin e saj, e drejta për të përfaqësuar Bektashinjtë e botës, qendrën shpirtërore të rrugës bektashiane ose postin e Dedebabalëkut.
Prandaj, ne e kundërshtojmë kategorikisht pretendimin se kjo strukturë politike përfaqëson tërësinë e Bektashizmit.

Respekti ynë për vëllezërit tanë bektashinj në Shqipëri, për besimet, adhurimin dhe trashëgiminë e tyre historike është i plotë. Kundërshtimi ynë nuk është ndaj një kombi; ai është ndaj përpjekjes që besimi ynë të ripërkufizohet përmes projekteve politike që krijojnë interesa perandorake, ambicie laike dhe “Alevizëm pa Aliun”.
Për ne, fuqia e Bektashizmit nuk shfaqet në vendosjen e kufijve, por në ndërtimin e Qabesë së zemrës; jo në krijimin e një shteti, por në edukimin e njeriut të përsosur; jo në sovranitetin politik, por në urtësi dhe vëllazëri.
Vizatimi i kufijve territorialë dhe ndjekja e simboleve të sovranitetit janë në kundërshtim me gjuhën universale të paqes dhe dashurisë së Hynkar Haxhi Bektash Veliut. Erkani ynë, i cili ka vazhduar për shekuj, nuk mund të zhduket përmes llogarive politike të ditës.
Ftoj vëllezërit tanë bektashinj në mbarë botën, veçanërisht njerëzit tanë në Shqipëri, që të qëndrojnë jo në ndarje, por në bashkim; jo pas llogarive perandorake, por të lidhur me urtësinë e lashtë të Hynkar Haxhi Bektash Veliut.
Me dashuri, me lutje.
Hademü’l-fukarâ Ali Haydar Ercan Dedebaba
Udhëheqësi i Bektashinjve të Botës, Postnişini i Teqesë së Hynkar Haxhi Bektash Veliut dhe Halifebabalëkët.
25.08.2026

Sqarime për termat:
Dedebaballëk – posti/institucioni që e ushtron në mënyrë të deleguar detyrën e Haxhi Bektash Veliut. Dedebaballarët janë përfaqësuesit e Haxhi Bektash Veliut.
Hynkar – titull nderimi që përdoret për Haxhi Bektash Veliun.
Erkan – tërësia e rregullave, parimeve dhe traditave që përcaktojnë rrugën dhe mënyrën e praktikimit të Bektashizmit.
Fakir – shprehje përulësie që nënkupton një person të varfër ose të përvuajtur; në këtë kontekst përdoret si shprehje e përulësisë së autorit.
Hademü’l-fukarâ – shprehje që do të thotë “shërbëtori i të varfërve”.

MARKETING