Ai që ishte fjalë e Zotit dhe shpirt prej Tij: Një bisedë me Isain a.s.

Shkruan: Prof. Dr. Metin Izeti

MARKETING

Thonë se ai ende ecën nëpër ato kodrat e Galileas, ku drita e mëngjesit puth gurët dhe kujton hapat e një pejgamberi që nuk preku kurrë tokën me vdekje. Jo si hije e një të vdekuri, por si dritë e gjallë se çfarë do të thotë të jesh fjalë e Tij e hedhur në Merjemen, të jesh mëshirë për botët dhe shenjë e Orës së fundit. E megjithatë, kur takohesh me të, sytë e tij nuk janë sytë e dikujt që pritet të kthehet në fund të kohës. Janë si dy burime që pasqyrojnë pafundësinë e një dashurie që nuk njeh kufij, që shikon njëkohësisht djepin ku foli i porsalindur dhe qiellin ku u ngrit gjallë. Rreth nesh, erërat e Palestinës sjellin erën e ullinjve dhe kujtimin e një tryeze që zbriti nga qielli për dishepujt e tij. Ulem pranë tij nën hijen e një peme që dikur ishte djepi ku ai mbajti fjalimin e parë.

Unë: O Isa, o bir i Merjemes, o fjalë e Zotit që u hodhe në atë që ruajti nderin e saj, o shpirt prej Tij, ty të thërrasin. Thuhet se ti je i vetmi pejgamber që fole në djep, foshnjë që mbrojte nderin e nënës tënde para se të dije ç’është fjala. Si është të flasësh para se të mësosh të flasësh, të dëshmosh para se të kuptosh ç’është dëshmia?

Isai a.s.: (Fytyra e tij rrezaton një dritë të butë si agimi që sapo ka lindur, por sytë i digjen me zjarrin e atij që ka parë fytyrën e engjëjve që në momentin e parë të jetës. Mjekrën e ka të zezë dhe rrobat e bardha i mbështjellin trupin e tij të brishtë si prej drite) Unë nuk fola, o bir. Foli fjala e Tij përmes meje. Kur nëna ime Merjemja doli para popullit me mua në krahë, ata të gjithë bërtitën: “O Merjeme, ke bërë diçka të turpshme! O motra e Harunit, babai yt nuk ishte njeri i keq dhe nëna jote nuk ishte e pamoralshme!” . Ajo nuk foli. Ajo tregoi nga unë me dorë. Dhe unë, foshnjë në djep, thashë: “Unë jam rob i Allahut. Më ka dhënë librin dhe më ka bërë pejgamber. Më ka bërë të bekuar kudo që të jem dhe më ka urdhëruar namazin dhe zeqatin sa të jem gjallë, dhe mirësi ndaj nënës sime, dhe nuk më ka bërë të ashpër e të pasjellshëm. Paqja qoftë mbi mua ditën që linda, ditën që vdes dhe ditën që do të ringjallem” . Këto fjalë nuk ishin të miat, o bir. Ishin fjalët e Tij që donin të tregonin se unë isha i pastër që nga fillimi, se nëna ime nuk ishte njollosur kurrë. Dhe ato fjalë mbyllën gojët e tyre.

Unë: Ti je nga ata pejgamberë që Zoti i ka dhuruar mrekulli të mëdha: krijon zogj nga balta, shëron të verbërit dhe të lebrosurit, ngjall të vdekur . Si është të kesh në dorë jetën dhe vdekjen, të shohësh baltën që bëhet gjallesë para syve të tu?

Isai a.s.: (Buzëqesh butë, por në atë buzëqeshje nuk ka asgjë nga krenaria e atij që bën mrekulli) Unë nuk krijova asgjë, o bir. Unë merrja baltë, formoja si zog, dhe fryja mbi të. Por ai zog nuk ngjallej nga fryma ime. Ngjallej nga fjala e Tij që unë e përsërisja. Kur shëroja të verbërin, nuk ishte dora ime që hapte sytë e tij. Ishte vullneti i Tij që kalonte nëpër mua. Kur ngjalla të vdekurin, ai nuk u ngrit sepse unë e doja. U ngrit sepse Ai donte të tregonte se fuqia e Tij është mbi çdo gjë. Unë isha vetëm një dritare, o bir. Një dritare që tregonte Diellin. Nëse dikush shikon dritaren dhe thotë “Kjo është drita”, ai gabon. Dritarja është vetëm vendkalim. Drita vjen nga Ai.

Unë: Bijtë e Izraelit, populli yt, thanë se të kishin vrarë, se të kishin gozhduar në kryq. Por Zoti yt thotë të kundërtën.

Isai a.s.: (Sytë i ngrihen nga qielli, tani blu si deti) Ata menduan se më kishin mundur. U ngritën kundër meje, më kërkuan, më gjetën. Por natën e fundit, para se të hynin në shtëpinë ku isha, Zoti im më ngriti tek Ai . Unë u largova nga ajo dritare e botës dhe hyra në dritën e Tij. Dhe ata, kur hynë, gjetën një njeri që më ngjante mua. Menduan se isha unë dhe e kryqëzuan atë . Por unë isha tashmë në një vend tjetër, në një gjendje tjetër, në një jetë tjetër. Zoti im thotë: “Por ata nuk e vranë dhe nuk e kryqëzuan, por vetëm u përngjau atyre” . Dhe ata që debatojnë për këtë, janë në dyshim. Nuk kanë kurrfarë dije, vetëm hamendje . Ata nuk më vranë me siguri, por Zoti më ngriti pranë Tij .

Unë: Thuhet se ti do të kthehesh në fund të kohës, se je shenjë e Orës/Kiametit .

Isai a.s.: (Buzëqesh me një dritë të fshehtë) Po, o bir. Unë do të kthehem para Ditës së Gjykimit. Do të zbres në lindje të diellit, në një vend ku drita takon dritën . Do të thyej kryqet, do të vras derrat, do të heq taksën dhe do të vendos drejtësinë . Jo për të sjellë një fe të re, por për të konfirmuar fenë e fundit, fenë e pastër të Ibrahimit, të Musait, të të gjithë pejgamberëve. Do të jem pasues i Muhamedit, paqja qoftë mbi të, dhe do të falem pas tij, sepse unë jam vëllai i tij dhe ai është imami im . Dhe atëherë, të gjithë do ta dinë se unë nuk isha Zot, as bir i Zotit, por rob i Tij, fjalë e Tij dhe shpirt prej Tij .

Unë: Dishepujt/havarijjunët e tu, ata të përzgjedhurit që Zoti i frymëzoi të besonin . Ata kërkuan një tryezë nga qielli.

Isai a.s.: (Psherëtimë e lehtë) Një ditë, dishepujt e mi thanë: “O Isa, bir i Merjemes, a mundet Zoti yt të na zbresë një tryezë nga qielli?” . Unë u thashë: “Frikësojuni Allahut, nëse jeni besimtarë” . Por ata thanë: “Ne duam të hamë nga ajo dhe të na qetësohen zemrat, dhe ta dimë se na ke thënë të vërtetën dhe të jemi dëshmitarë të saj” . Atëherë unë u luta: “O Allah, Zoti ynë, zbritna një tryezë nga qielli që të jetë për ne festë, për të parin dhe të fundmin tonë, dhe shenjë prej Teje. Dhe na furnizo, se Ti je furnizuesi më i mirë” . Dhe Ai e zbriti atë tryezë. Por më pas, disa prej tyre nuk besuan. Dhe Ai tha se do t’i dënojë me një dënim që nuk e ka dënuar askënd në botë . Sepse pas mrekullisë më të madhe, mosbesimi është mëkat i pafalshëm.

Unë: Dhe tani, ku je ti, o Isa? Ku qëndron deri në ditën e kthimit?

Isai a.s.: (Ngrihet dhe shikon nga qielli, tani plot yje) Unë jam në qiellin e dytë, thonë disa, ose në të katërtin . Jam pranë vëllezërve të mi, Jahjait dhe Idrisit . Shoh botën nga lart, shoh njerëzit që debatojnë për mua, që më bëjnë Zot, që më bëjnë bir, që më mohojnë. Dhe unë qaj për ta, sepse nuk e dinë se unë jam vetëm rob. Por një ditë do të zbres dhe do t’ua tregoj të vërtetën. Atë ditë, çdo gjë do të përulet para Tij, dhe unë do të jem i pari që do të bie në sexhde.

Unë: Një pyetje për ditët tona. Sot, njerëzit të duan pa masë ose të mohojnë pa masë. Disa të bëjnë Zot, disa të quajn gënjeshtar. Çfarë u thua atyre?

Isai a.s.: (Vë dorën mbi supin tim, një dorë e lehtë si pendë engjëlli) Thuaju: Unë nuk jam as Zot, as bir i Zotit. Jam rob i Tij që ha ushqim dhe eci në tregje . Nëna ime ishte e drejtë, por ajo hante ushqim si gjithë të tjerët . Unë nuk kam ardhur për t’u adhuruar, por për t’ju treguar se si të adhuroni Atë. Dhe nëse doni të më doni, më doni mua për atë që jam: një pejgamber që erdhi për t’ju kujtuar se nuk ka Zot tjetër pos Tij. Dhe nëse doni të më ndiqni, ndiqni porositë e mia: namazin, zeqatin, mirësinë ndaj nënës, butësinë ndaj njëri-tjetrit . Dhe mos u ndani në grupe që luftojnë njëri-tjetrin për mua, sepse unë nuk jam i ndarë. Unë jam një, siç është Ai një.

Unë: Një fjalë të fundit për ata që do ta lexojnë këtë bisedë?

Isai a.s.: (Filloi të bëhet i tejdukshëm, duke u përzier me dritën e hënës që ngrihet mbi kodrat e Palestinës) Thuaju: Unë jam fjalë e Tij që u bë mish, por jo zot. Unë jam shpirt prej Tij, por jo bir. Unë jam pejgamber, por jo i fundit. Pas meje erdhi një pejgamber më i madh, Muhamedi, paqja dhe bekimi qofshin mbi të. Besojeni atë dhe ndiqeni, sepse ai është vula e pejgamberëve. Dhe kur të kthehem, do të falem pas tij, se ai është imami im dhe unë jam pasuesi i tij. Dhe deri atë ditë, ruani fjalën time: “La ilahe il-lAll-llah”. Ajo është shpëtimi, siç ishte për mua dhe për të gjithë pejgamberët para meje.

(U zhduk si një pëshpëritje në erën e natës, duke lënë pas vetëm erën e ullinjve dhe një kujtim se diku, në fillim të kohës, një foshnjë kishte folur në djep për të mbrojtur nderin e nënës së tij, dhe se ajo fjalë kishte ecur nëpër shekuj duke ndezur zemrat. Dhe unë kuptova se çdo njeri që zgjedh të jetë i pastër si Merjemja, i përulur si Isai, dhe besnik ndaj fjalës së Tij, mban në vete një pjesë të asaj drite që zbriti një herë në një shpellë në Betlehem dhe nuk u shua kurrë.)

MARKETING