Skandali në bankën Sparkasse në Gjermani: Viktimat thonë se turqit dhe arabët u grabitën qëllimisht

Viktimat e grabitjes në bankën Sparkasse në Gelsenkirchen, North Rhine-Westphalia të Gjermanisë thanë se pothuajse të gjitha 3.300 kasafortat që u vodhën u përkisnin individëve turq dhe arabë, ndërsa theksuan se hajdutët e dinin se kujt u përkisnin kasafortat para se të kryenin grabitjen.

Viktimat e grabitjes së bankave Unal Mete, Cihat Erhan Bostanci, Gungor Kalin dhe Emre Yildirim folën për gazetarin e Agjencisë Anadolu (AA) lidhur me ngjarjen.

Njëri nga viktimat Unal Mete tha se nuk mund ta besonin kur dëgjuan për herë të parë lajmin e grabitjes, duke shtuar se “Si mund të grabitet kaq lehtë një bankë shtetërore në Gjermani? Kasafortat e klientëve u grabitën, por kasaforta kryesore, kasaforta e vetë bankës, mbeti e padëmtuar. Hajdutët dolën lirisht”.

Mete tha se banka nuk i kishte kontaktuar ata pas grabitjes dhe se ata nuk kishin marrë asnjë informacion nëse do të kompensohen apo jo humbjet e tyre. Ai tha se dyshon që zgjedhja e degës së bankës Sparkasse në Gelsenkirchen për grabitjen mund të ketë qenë e qëllimshme.

“Nuk mendoj se zgjedhja e kësaj dege të veçantë ishte rastësi. Rreth 95 për qind e kasafortave përmbajnë sende të personave me origjinë të huaj. Besoj se kjo dihej qëllimisht dhe për këtë arsye ishte në shënjestër. Është ligjërisht e qartë se kasafortat në këtë degë përdoren kryesisht nga klientë me origjinë turke dhe arabe. Të dhënat e klientëve tregojnë emra turq si Omer Faruk dhe Unal Mete. Këta individë shkojnë në bankë me identitete turke për të marrë me qira kasafortat. Ky ishte operacion i qëllimshëm pasi profili i klientit të degës ishte i njohur”, tha ai.

– Vetëm një gjerman është në platformën e viktimës

Mete thekson se shuma e saktë e parave në kasafortat e bankës është e panjohur dhe se personat që kishin marrë me qira ato kasaforta kanë vendosur shuma të mëdha parash në to.

Pasi shpjegoi se viktimat u bashkuan përmes një platforme, Mete tha: “Ekziston një grup prej mijëra viktimash dhe vetëm një prej tyre është gjerman. Rreth 95 përqind e pjesës tjetër janë turq dhe 5 përqind janë me origjinë arabe. Njerëzit po punojnë dhe kursejnë për të siguruar të ardhmen e tyre. Ata po i shndërrojnë paratë që fitojnë duke ulur konsumin e ushqimit dhe pijeve në ar dhe po i depozitojnë në banka, pasi mendojnë se nuk ka vend më të sigurt se një bankë”.

– “U vodhën shumë më tepër sesa paratë e sigurimit”

Mete deklaroi se qeveria gjermane dhe banka përpiqen ta paraqesin grabitjen si një rast të zakonshëm penal, duke shtuar se sistemi nuk duket sikur do të kompensojë të prekurit.

Mete kujtoi se banka i kishte siguruar kasafortat për 10 mijë euro dhe nuk kishte garanci të tjera. “Ne i paguajmë tarifë vjetore bankës për të mbrojtur sendet tona me vlerë. Ata nuk mundën ta bënin këtë dhe e tëra çfarë ne kemi është një polisë sigurimi me vlerë shumë të ulët. Si të gjitha viktimat, nga kasafortat tona u morën shumë më tepër sesa paratë e sigurimit. I kemi duart e lidhura. As media gjermane dhe as lajmet gjermane askush nuk po na thotë asgjë”, shtoi ai.

“Banka na tha se nuk dinte çfarë kishte brenda kasafortave dhe se duhej të jepnin fatura për këtë”, u shpreh Mete duke mbrojtur idenë se ata në kasaforta kishin vendosur bizhuteri ari, ose të marra si dhurata martese ose të blera me para në dorë dhe se nuk mund të kishte dokument të noterizuar për këtë.

– “Kemi nevojë për mbështetje ligjore”

Duke theksuar se autoritetet gjermane nuk kanë ndërmarrë asnjë hap për të adresuar ankesat e tyre, Mete tha: “Ne duam që Republika e Turqisë të na ndihmojë në një farë mënyre. Me ndihmë, dua të them këtë: Ne duam të përdorim të gjitha të drejtat që kemi ligjërisht në masën më të plotë. Ne jemi qytetarë emigrantë dhe të gjitha ëndrrat tona janë shkatërruar nga ky incident. Para së gjithash, ne kërkojmë që vendi ynë, udhëheqësit tanë, të na mbështesin në këtë proces ligjor”.

– “Kjo situatë është pikëpyetje e madhe për ne”

Cihat Erdem Bostanci, një nga viktimat që është prekur në këtë ngjarje tha se punon në sektorin e ndërtimit dhe se grabitja është kryer me makineri profesionale.

Ai pretendon se hajdutëve u është dashur të paktën dy orë për të shpuar murin e bankës.

“Mendoj se është përdorur makineri shpimi me diametër rreth 400 milimetra. Siç shihet në imazhe, vrimat janë shpuar në dy vende të ndryshme. Shpimi i një vrime të vetme zgjat të paktën një orë. Për më tepër, këto punime kërkojnë rreth 200 deri në 400 litra ujë. Nevojitet energji elektrike. As nuk dua të hyj në zhurmë; gjenerohen të paktën 100 decibel zhurmë. Ky nivel zhurme është i krahasueshëm me një diskotekë. Gjithashtu, prodhohet një sasi e madhe pluhuri. Ajo që nuk e kuptojmë është: me një sasi kaq të madhe pluhuri, zhurme të lartë, përdorim të ujit dhe të energjisë elektrike, si nuk e dëgjoi, nuk e ndjeu dhe nuk e vuri re askush dridhjen? Kjo situatë është pikëpyetje e madhe për ne”, tha Bostanci.

Ai thotë se kërkesa e tij për të rritur limitin e sigurimit u refuzua përpara se të depozitonte sendet me vlerë në bankë. “Isha një nga të parët që mbërrita në vendngjarje të hënën. Shpjegimi i punonjësit të bankës ishte mjaft i habitshëm. Këtu do të vlerësohet nëse konsideroheni viktimë apo jo”, shtoi ai.

Bostanci vuri në dukje se nuk mund ta kuptonte se si një zhurmë dhe pluhur i tillë nuk u raportua gjatë festave të Krishtlindjeve. “Vërtet nuk e kuptoj se si një incident i kësaj madhësie mund të kalojë pa u vënë re dhe pa u raportuar në Gjermani në një festë të shenjtë si Krishtlindjet. Edhe nëse hapni një vrimë me një shpues të zakonshëm gjatë fundjavës, policia shfaqet në derën tuaj. Këtu përdoren makineri ndërtimi në shkallë të gjerë, bëhet zhurmë e tepërt, por askush nuk dëgjon asgjë dhe askush nuk e raporton në polici”, tha ai.

– “Ka neglizhencë ose përfshirje”

Viktima Gungor Kalin u ankua për qëndrimin e punonjësve të bankës ndaj tyre. “Nuk është banka që u grabit këtu, por kasafortat personale të njerëzve. Ky dallim duhet të bëhet në mënyrë specifike. Nuk e pranoj deklaratën e punonjësit të bankës se ‘Jemi shumë të lumtur që banka nuk u grabit’. Brenda ka 3.330 kasaforta dhe 90 për qind e tyre u përkasin turqve dhe shtetasve të tjerë të huaj. E konsideroj këtë fyerje për mua personalisht”, tha ai.

Kalin vuri në dukje se mosaktivizimi i alarmit të bankës ishte i papranueshëm dhe shtoi se fakti që hajdutët e dinin në mënyrë të drejtpërdrejtë vendndodhjen e kasafortave e bën incidentin edhe më të dyshimtë.

Ai rikujtoi se 200 metra larg bankës ndodhet një stacion policie.

“Afër 200 metra larg bankës ndodhet një ndërtesë e policisë për siguri. Nëse alarmi do të kishte rënë, policia do të kishte mbërritur në vendngjarje brenda dy minutash. Prandaj, besoj se banka ka paraqitur neglizhencë ose përfshirje në këtë çështje. Për të qenë i sinqertë, mendoj se në këtë ngjarje kanë gisht struktura shumë të mëdha. Mediat gjermane vijnë këtu dhe na intervistojnë. Ne i ndjekim lajmet, por as gjysma e asaj që themi nuk transmetohet”, tha Kalin duke shtuar:

“Pjesa më e madhe e tyre është e prerë. Për më tepër, për të hyrë në vendngjarje u përdor parkingu privat i bankës. Askush tjetër përveç punonjësve të bankës nuk mund të hyjë në këtë parking. Barriera hapet me kartë. Dikush hyn duke skanuar kartën. Pra, nga u sigurua kjo kartë? Kjo është pyetje shumë serioze që duhet të marrë përgjigje”.

– “Pyetjet mbeten pa përgjigje dhe kjo i rrit dyshimet tona”

Emre Yildırim tha se ai dhe familja e tij janë ndër viktimat dhe se e kanë përdorur këtë bankë për tre breza. “Kjo bankë nuk është në pronësi private; i përket shtetit dhe bashkisë. Dua ta theksoj këtë veçanërisht. Nuk është bërë asnjë deklaratë zyrtare. As kryetari i bashkisë dhe as zëvendësit e tij nuk kanë ardhur. Ky është një skandal në vetvete. Është e papranueshme që një kryetar bashkie të mos ketë bërë asnjë deklaratë për publikun kur janë grabitur kaq shumë kasaforta”, tha ai.

Yildırim theksoi se nuk mund të gjenin asnjë informacion lidhur me grabitjen në faqet zyrtare të internetit të shtetit dhe bashkisë dhe tërhoqi vëmendjen për faktin se autoritetet zyrtare nuk janë të interesuara me ata.

Pasi shtoi se ai ka marrë përgjigje refuzimi kur ka shkuar të rriste limitin e sigurimit të tij, Yildirim tha: “Më thanë shprehimisht: ‘Asnjë hajdut nuk mund të kalojë nga kjo derë, askush nuk mund ta grabisë këtë bankë’. Megjithatë, ne shohim se jo vetëm dyert, por edhe sistemet e kamerave duhet të jenë të përditësuara. Sistemi i alarmit nuk funksionoi, asnjë alarm nuk u aktivizua”.

“Mësuam se një nga alarmet u aktivizua dhe ekipi i zjarrfikësve mbërriti, por u largua pa dalë as nga automjeti i tyre”, shpjegoi Yıldırım duke shtuar se kjo ishte dobësi shumë serioze që duhet të shpjegohet.

Më tej Yildirim tha se shumë njerëz mund të kenë qenë të përfshirë në këtë grabitje.

“Jo vetëm autorët, por edhe disa punonjës të bankës, madje disa individë që punojnë në zbatimin e ligjit mund të kenë qenë të përfshirë. Kasafortat, të cilat kanë qenë atje për vite me radhë, u aksesuan sikur të ishin vendosur me dorë, duke shpuar murin. Si dihej vendndodhja e asaj dhome dhe e kasafortave me kaq saktësi? Të gjitha këto pyetje mbeten pa përgjigje. Kjo i rrit dyshimet tona”, tha ai.

MARKETING